Problemy tak znane, a tak dalekie- Gwiazd naszych wina.

Hejka kochani :*

Dziś opowiem Wam troszkę o książce Gwiazd naszych wina, tak kolejna osoba opowiadająca o tej książce. Ta mnie ona poruszyła, że muszę o niej napisać. Nie wiem jak mi to wyjdzie, bo to pierwszy post tego typu, a więc zapraszam do czytania!

Książka opowiada o nastolatkach, z pozoru takich samych jak my, ale jednak innych.  Hazel, szesnastoletnia dziewczyna, choruje na nieuleczalnego raka tarczycy, który sprawia, że dziewczyna nie może samodzielnie oddychać. On Augustus, stoczył walkę z rakiem tkanki kostnej, w wyniku, którego amputowano mu nogę. Ta choroba jest nieuleczalna, jednak on cieszy się życiem i nie martwi się tym, co może być za chwila.

Augustus i Hazel poznali się na spotkaniu chorych na nowotwór nastolatków. Rodzi się między nimi uczucie, jednak oboje nie chcą się do tego przyznać. Ta książka przedstawia nowotwór w całkiem inny sposób, pokazuje jak heroicznie można z nim walczyć z dnia na dzień. Dziewczyna potrzebuje uczucia, miłości, lecz nie chce krzywdzić bliskich osób.

-Jestem granatem- powtórzyłam. Chcę trzymać się z dala od ludzi, czytać książki, rozmyślać i spędzać czas z wam, ponieważ i tak nie mogę zrobić nic, żeby was nie zranić. Jesteście zbyt zaangażowani, więc pozwólcie mi po prostu żyć, jak chce dobrze? Nie mam depresji. Nie muszę nigdzie wychodzić. I nie mogę być typową nastolatką, ponieważ jestem granatem.

Hazel nieustannie toczy walkę z sobą samą, chorobą, otoczeniem. Odnosi małe sukcesy, jednak równie często je przegrywa... Augustus wydaje się być bardziej dorosły. Być może za sprawą swoich doświadczeń. I jemu zdarzają się chwile słabości i zwątpienia. Razem tych dwoje tworzy bardzo specyficzną parę, która nieustannie próbuje znaleźć swoje miejsce na ziemi. Bywają w ich związku lepsze i gorsze chwile, tak jak bywa z miłością nastolatków. Nie są lepsi ani gorsi. Pomijając brakującą nogę i maszynę tlenową, są całkiem normalni. Śmieją się i płaczą, kłócą i kochają. Po prostu żyją.

Jest to piękna książka, poruszająca sens istnienia i zmuszająca do przemyśleń, bo taka miłość zdarza się raz na milion, miłość o której warto czytać i opowiadać.

A wy czytaliście Gwiazd naszych wina? Co myślicie o tej książce?