"Wróć, jeśli pamiętasz"

Cześć kochani!

Przepraszam, że trochę późno dodaję dziś tą notkę, ale miałam mały kłopot z internetem. Wiem, że jest to znowu notka książkowa, ale wczoraj skończyłam czytać "Wróć, jeśli pamiętasz" Gayle Forman i już lipiec chcę zakończyć z tymi książkami, bo jak już wcześniej wspominałam, od sierpnia zaczynam nową serię, jeśli chodzi o książki i mam nadzieję, że Wam się spodoba. Więc jeszcze dziś napiszę trochę o następnej książce, która strasznie mi się spodobała i myślę, że tym, którzy nie czytali jej jeszcze też się spodoba!

"Wróć, jeśli pamiętasz" jest to kontynuacja książki "Zostań jeśli kochasz", której recenzję robiłam już jakiś czas temu. Może znaleźć ją w etykiecie BOOKS. Pierwsza część napisana była z perspektywy Mii, nastolatki, która w wypadku samochodowym straciła ukochanych rodziców i brata. Z bliskich osób zostali jej dziadkowie i chłopak- Adam. Jednak i z nim jej drogi się rozeszły kiedy wyjeżdżała na swoje wymarzone studia. Druga część napisana jest już z perspektywy Adama, sławnego muzyka rockowego zespołu. Opowiada on o swoich przeżyciach związanych z wypadkiem ukochanej i jej rodziny, o tym jak nie rozumie sytuacji, w której się znalazł, tracąc dziewczynę bez słowa.Cała książka opiera się na mijaniu i odnajdywaniu się. Fabuła przeskoczyła już o 3 lata do przodu, co też warto podkreślić. Adam wspomina wszystko związane ze swoją straconą miłością, nie rozumie tego, jak Mia- dziewczyna, w której był tak kiedyś zakochany mogła zostawić go po prostu bez słowa. Cierpi też ze względu na śmierć jej rodziców i brata, bo byli dla niego ważni. Pomimo tego, że ma już nową dziewczynę, nowe życie, nie może zapomnieć o tym starym. W końcu, gdy ma gorszy dzień udaję się na koncert wiolonczelowy Mii, również sławnej już wiolonczelistki. Ku zaskoczeniu po skończonym koncercie dziewczyna zaprasza go za kulisy, skąd "porywa" Adama, by pokazać mu swoje ulubione miejsca w Nowym Jorku. W sumie to liczyłam, że już w czasie tego oprowadzania coś zacznie się dziać, lecz musiała minąć cała noc, aby mogli zacząć w końcu rozmawiać o przeszłości. Dla nich obojga jest to bardzo ciężkie, Adam zalewa się łzami w skutek tego. Jednak trafiają do domu Mii, aby ochłonąć, odsypiają noc, którą spędzili na nocnych wędrówkach po mieście. I o dziwo temu, że było to wszystko tak niezrozumiałe, historia kończy się dobrze, wracają do siebie. Jednak nadal będą musieli żyć przez chwilę z dala od siebie, ze względu na zbliżające się trasy koncertowe muzyków.

Nie powiem, że książka podobała mi się zaraz od pierwszego rozdziału, chwilami było to nawet nudnawe, bo czytałam pierwszą część, a wiele rozdziałów nawiązywało właśnie do "Zostań, jeśli kochasz". Jednak po przeczytaniu stwierdziłam, że warto było przebrnąć przez całą książkę i trafić na to wspaniałe zakończenie, które nie miało miejsca w pierwszej części. Cały koniec książki czytałam z uśmiechem na twarzy i tu dowód na to, jak historie bohaterów książkowych mogą wciągać. Jest to bardzo lekki utwór, nie ma tam nic trudnego do zrozumienia, myślę, że nawet Ci, którzy nie czytali początku historii Mii i Adama, odnajdą się w drugiej części bez problemu.

A teraz jak zwykle, czas na moje ulubione cytaty z książki!

"Musiałam kogoś nienawidzić, a ciebie kochałam najmocniej, więc padło na ciebie."

"Jestem otoczony ludźmi, a czuję się samotny."

"Rzucić nie jest trudno. Trudno jest się zdecydować na rzucenie. Kiedy raz zrobisz ten mentalny krok, reszta jest prosta."

Przyciągam ją do siebie. Tysiąc słońc wschodzi w mojej piersi.

"Budząc się co rano,powtarzam sobie: ,,To tylko jeden dzień,jeden dwudziestoczterogodzinny odcinek czasu,który musisz przetrwać ."

"To przyszłość jest martwa,

już została rozegrana.
Nie pozwoli cofnąć czasu.
Ani wymazać błędów,które popełniłem
Obietnic,które złożyłem.
Ani jej odzyskać,ani odzyskać siebie".

"Przed "później" jest "teraz", którym należy się zająć."