"Papierowe miasta"- John Green

Cześć kochani!

Tak, wiem, że notka była wczoraj, ale jakoś tak zmotywowaliście mnie swoją aktywnością tutaj, że następną notkę dodaję dzisiaj. Jakoś w tamtym tygodniu miałam całkowite załamanie co do bloga, ale chyba znowu się w to zagłębiam i działam, bo nie ma co narzekać. Jeszcze tak pomyślałam, że przez wakacje notki nie muszą się pojawiać we wtorek i czwartek, jak to sobie ustaliłam, ale wtedy, kiedy będę miała dla Was coś nowego albo po prostu, kiedy będzie czas i ochota na napisanie czegoś nowego. Nie mogę przecież zapomnieć, że mam wakacje i trochę luzu się należy, ale nie chcę przez to powiedzieć, że zaniedbam bloga, myślę, że właśnie wręcz przeciwnie. A dzisiaj mam dla Was notkę o książce Johna Greena "Papierowe miasta". Właśnie niedawno skończyłam ją czytać i trzeba o niej w końcu coś napisać, bo leżała u mnie chyba od listopada, a jest wypożyczona z biblioteki haha. Jak nie wiecie to przez wakacje postanowiłam sobie, że nadrobię trochę czytanie i tak na razie robię!

Moja przygoda z Johnem Greenem zaczęła się wraz z książką "Gwiazd naszych wina", którą przeczytałam kilka razy i o niej też już tutaj pisałam (wszystkie notki z książkami możecie znaleźć po etykiecie BOOKS). Zakochałam się w tamtej książce i historii, którą zafundował nam ten autor. Na "Papierowe miasta" w sumie trafiłam przypadkiem, w szkolnej bibliotece. Wybrałam ją po prostu, bo nie miałam co czytać, przeleżała na półce ponad pół roku i w końcu wzięłam się za jej czytanie.

Na początku historia wydaje się dość banalna.  Głównym  bohaterem książki jest Quentin Jacobsen ,który podkochuje się w Margo Roth Spiegelman - koleżance z sąsiedztwa. Wszystko się rozkręca kiedy pewnej nocy Margo włamuje się do jego pokoju i porywa go na niesamowitą wycieczkę połączoną z wieloma kawałami ,którymi karają osoby ,które im się naraziły. Dla Q, taka wyprawa to coś nowego. Dotychczas, był postrzegany jako ofiara losu i kujon. Jedynymi przyjaciółmi byli dla niego równie żałośni koledzy: Radar i Ben . Wyprawa z Margo otwiera mu oczy, sprawia również, że chłopak zaczyna zyskiwać w szkole szacunek. Wszystko jednak nieoczekiwanie zmienia się, kiedy Margo znika. Quentin za wszelką cenę pragnie ją odnaleźć. Pomagają mu w tym wskazówki pozostawione przez Margo. Tylko on jest w stanie zorientować się ,o co w nich chodzi i gdzie się ukryła.

Ogólnie powieść podzielona jest na trzy części, nie ukrywam, przez dwie pierwsze miałam dość i chciałam zakończyć na tym moje czytanie, ale jednak jak zaczęłam to i chciałam skończyć. W książce ukryte jest dużo symboliki, którą nie rozszyfrujemy, gdy nie skupimy się w pełni na czytaniu. Jednak ostatnia część książki wyratowała całość, bo w końcu akcja nabiera tempa i coś się dzieje. Mimo wszystko kończy się jak dla mnie dziwnie, bo myślałam, że nie tego warte były te wszystkie poświęcenia i zagadki.

I tak podsumowując "Papierowe miasta" to trochę ciężka lektura, ponieważ porusza bardzo znane w naszych czasach problemy nastolatków, zawiera dużo tajemniczości, przez co trochę wciąga. Ale też podobają mi się różne zabawne dialogi bohaterów, które pomagają przebrnąć przez całą książkę. No i jeszcze cytaty, które jak wiecie uwielbiam, tutaj możecie znaleźć ich masę, niektóre wypisałam u dołu.

"Nic nigdy nie zdarza się tak, jak to sobie wyobrażamy. [...] Z drugiej strony, jeśli sobie niczego nie wyobrażasz, nigdy nic się nie wydarza."

"Ludzie tworzą miejsca, a miejsce tworzy ludzi."

"Pamiętaj, że czasami nasze wyobrażenie drugiej osoby niewiele ma wspólnego z tym, kim ona naprawdę jest".

"Jakże łatwo można dać się zwieść, wierząc, że człowiek jest czymś więcej niż tylko człowiekiem."

"Tak trudno jest odejść - dopóki się nie odejdzie. A wówczas to najłatwiejsza rzecz pod słońcem."

"Miasto było z papieru, ale nie wspomnienia."

"Nieważne, jak bardzo życie daje człowiekowi w kość, zawsze jest lepsze niż to drugie"